Cyfrowa restauracja ujawniła niepokojące oznaki
Kiedy fotografię poddano procesowi cyfrowej renowacji w wysokiej rozdzielczości, specjaliści byli w stanie przeanalizować szczegóły, które upływ czasu skrywał przez ponad sto lat.
Wtedy podejrzenia zamieniły się w pewność.
Skóra Emeline charakteryzowała się delikatnymi smugami przebarwień, znanymi jako marmurkowanie – zjawisko, które może pojawić się we wczesnych stadiach rozkładu. Smugi te były prawie niewidoczne na oryginalnym zdjęciu, ale stały się widoczne dzięki nowoczesnym technikom rekonstrukcji obrazu.
Co więcej, lewe ramię wydawało się lekko opadające, co sugerowało, że ciało było podparte na jakimś ukrytym podparciu. Technika ta była stosunkowo powszechna w XIX-wiecznych studiach fotograficznych do portretów pośmiertnych.
Ale najbardziej wymowny szczegół ujawnił się w okolicy szyi. Tam retusz wykonany przez ówczesnych fotografów najwyraźniej miał na celu ukrycie śladów stężenia pośmiertnego, widocznych dopiero dzięki dzisiejszej obróbce cyfrowej.
